حضرت محمد صلی الله علیه و آله

1. خداوند گوید روزه برای من است و من پاداش آن را می دهم ، روزه دار دو خوشحالی دارد ، وقتی افطار کند خوشحال می شود و همینکه خدا را دیدار کند و او را پاداش دهد باز خوشحال می شود. (نهج افصاحه ، 722)

2. اسلام بر پنج چیز استوار شده است :
شهادت اینکه جز خدای یگانه نیست و محمد پیامبر خداست و به پا داشتن نماز و ادای زکوة و زیارت خانه خدا و روزه رمضان.
(نهج الفصاحه ، 1095)

3. سه چیز است که من درباره آن قسم می خورم ، خداوند کسی را که در اسلام سهمی دارد مانند کسیکه سهمی ندارد قرار نمی دهد ، سهم های اسلام سه تاست : نماز ، روزه و زکوة ، وقتی خدا با بنده ایی دوستی کرد روز قیامت او را به دیگری وا نمی گذارد و هر که گروهی را دوست بدارد خدا وی را با آنان محشور کند و چهارمین اگر درباره آن سوگند خورم امیدوارم گناه نباشد ، وقتی خدا کار بنده ایی را در دنیا مستور داشت در روز رستاخیز نیز مستور خواهد داشت. (نهج الفصاحه ، 1212)

4. پنج کار است که روزه را باطل می کند و وضو را می شکند : دروغ ، غیبت ، سخن چینی ، نظر شهوت و قسم دروغ. (نهج الفصاحه ، 1459)

5. شش صفت نیک است : پیکار با دشمنان خدا به وسیله شمشیر ، و روزه در روز تابستان ، و نیک صبری به هنگام مصیبت و ترک مجادله ، انفاق در نهان ، دوستی در راه خدا. (نهج الفصاحه ، 1735)

6. روزه دارید تا تندرست شوید. (نهج الفصاحه ، 1854)

7. روزه دار از آن هنگام که صبح می کند تا بشب در رود ، مادام که غیبت نکند ، در عبادت است و همین که غیبت کرد روزه او پاره شود.
(نهج الفصاحه ، 1855)

8. روزه سپر عذاب خداست. (نهج الفصاحه ، 1883)

9. در زمستان روزه داشتن بهره خنک بردن است. (نهج الفصاحه ، 1884)

10. روزه یک نیمه صبر است. (نهج الفصاحه ، 1885*

11. روزه سپری است ، مادام که آن را به دروغ با غیبت نرد. (نهج الفصاحه ، 1886)

12. روزه سپر آتش است و هر که روزه گرفت آن روز سبکسری نکند و اگر کسی با او جهالت کرد ، بدو ناسزا و بد نگوید و بگوید من روزه دارم.
(نهج الفصاحه ، 1887)

13. روزه داری یک نیمه صبوری است ، هر چیزی زکاتی دارد و زکات تن ، روزه داشتن است. (نهج الفصاحه ، 1888)

14. هر چیری را زکاتی است و زکات تن ، روزه داشتن است. (نهج الفصاحه ، 2257)

15. هر که روزه پیوسته دارد نه روزه داشته و نه افطار کرده. (نهج الفصاحه ، 2872)

16. چه بسیار کسان که هنگام شب برای نماز بر می خیزند و از کار خود جز بیداری ثمری نمی برند و چه بسیار کسان که روزه می گیرند و از روزه خویش جز گرسنگی و تشنگی سودی نمی برند. (نهج الفصاحه ، 474)

17. سه کس اند که بر خدا لازم است دعایشان را رد نکند ، روزه دار تا افطار کند ، و ستمدیده تا ستم از او دفع شود و مسافر تا به وطن بازگردد.
(نهج الفصاحه ، 1255)

18. بسا روزه دار که از روزه خود جز گرسنگی ثمری نبرد و بسا نماز شب گزار که از نماز خود جز بیداری سودی نگیرد. (نهج الفصاحه ، 1645)

19. سکوت صائم (روزه دار) تسبیح گفتن است و خواب وی عبادت است و دعای وی مستجاب است و عمل او دو برابر است.
(نهج الفصاحه ، 1851)

20. دعای روزه دار رد نمی شود. (نهج الفصاحه ، 1856)

21. خواب روزه دار عبادت است و سکوت وی تسبیح است و عملش مضاعف است ، و دعایش مستجاب است و گناهش آمرزیده.
(نهج الفصاحه ، 3139)