امام علی علیه السلام

1. دوزخ سرانجام افراط كنندگان (و از حدّ گذرندگان) است. (غررالحکم ، باب دوزخ)

2. بپرهيزيد از آتشى كه گرمى آن سخت و گودى آن دور و زيور هاى آن آهن است. (غررالحکم ، باب دوزخ)

3. بپرهيزيد از آتشى كه خروشش آماده ، زبانه ‏اش سخت و عذابش هميشه تازه است. (غررالحکم ، باب دوزخ)

4. همان دوزخ براى كيفر كافي است. (غررالحکم ، باب دوزخ)

5. سرانجام كافر ، دوزخ است. (غررالحکم ، باب دوزخ)

6. سخت است جايگاهش ، اطراف و جوانبش تاريك و ظلمانى ، ديگ هايش جوشان ، اوضاع و احوالش سخت وحشتناك است. (غررالحکم ، باب دوزخ)

7. از دوزخ رهايى نيابد مگر آن كس كه عمل آن را واگذارد. (غررالحکم ، باب دوزخ)

8. اين پوست نازك را شكيبايى بر آتش دوزخ نيست. (غررالحکم ، باب دوزخ)

9. خيرى كه پس از آن دوزخ باشد خير نيست. (غررالحکم ، باب دوزخ)

10. آتشى است كه صداى زبانه ‏هايش وحشت ‏زا ، و شراره‏اش تا دل آسمان بالا رود ، زبانه ‏اش برافراشته و روشن ، شعله ‏هايش فروزنده ، خروشش خشمناك ، خموشى ‏اش بسيار دور از انتظار ، آتشگيره ‏اش شعله‏ ور ، بيم آن ترساننده است. (غررالحکم ، باب دوزخ)

11. كسى كه به دوزخ در آيد بدبختى او هميشگى است. (غررالحکم ، باب دوزخ)

12. اعزاميان به دوزخ براى هميشه در عذاب‏ و شكنجه‏ اند. (غررالحکم ، باب دوزخ)

13. آنها كه در آتشند از آن خارج نشوند و براى آزاد ساختن اسيرانش فديه نپذيرند ، زنجير هايش گسسته نگردد ، مدتى براى آن تعيين نشده تا سر رود و نه سر آمدى تا فرار رسد. (غررالحکم ، باب دوزخ)