حضرت محمد (ص) : خواب روزه دار عبادت است و سکوت وی تسبیح است و عملش مضاعف است ، و دعایش مستجاب است و گناهش آمرزیده.2. بـيـنـوا و بيچاره فرزند آدم ؛ مرگش پنهان ، بيمارى ها و دردهايش پوشيده و كردارش نگاشته اسـت ، و پـشـه اى او را آزار رسـانـد، جـرعـه اى گـلوگـيـر بـكـشـدش و عرق ، تن وى را گَنْده گرداند. (نهج البلاغه ، ح 411، ص 1282)
3. به راستى در درون سينه انسان قطعه گوشتى آويخته است كه عجيبترين اعضاى وجود او است، و آن قلب او است. و اين شگرفى به خاطر آن است كه انگيزه هايى از حكمت و ضدّ آن در آن جمع است. هر گاه آرزوها در آن ظاهر شود طمع او را ذليلى كند و هنگامى كه طمع در او به هيجان آيد حرص او را هلاك مى كند، و هنگامى كه يأس مالك او گردد تأسف او را از پاى در مى آورد، و هر گاه غضب بر او مستولى شود خشمش فزونى مى گيرد، و هر گاه از چيزى راضى شود جانب احتياط را از دست مى دهد، و اگر ترس بر او غالب شود احتياط كارى او را به خود مشغول مى دارد، و هر گاه كار او آسان گردد در غفلت و بى خبرى فرو مى رود، و اگر مصيبتى به او برسد بى تابى او را رسوا مى كند، اگر مالى بيايد بى نيازى او را به طغيان وا مى دارد و اگر فقر دامنش را بگيرد مشكلات او را به خود مشغول مى دارد، و اگر گرسنگى پيدا كند از ناتوانى زمين گير مى شود، و اگر پر خورى كند راه نفس را بر او مى بندد و به طور كلى هر گونه كمبود به او زيان مى رساند، و هر گونه زيادى او را به فساد مى كشاند. (غررالحکم و دررالکلم ، باب انسان)