1. هنگامى كه اصل و ريشه مرد گرامى باشد، حضور و غياب او نيز گرامى است. (غررالحمکم ، باب اصل)
2. كار زيبا، خبر از پاكى ريشه و نژاد مى دهد. (غررالحمکم ، باب اصل)
3. كار بد، دليل پستى اصل و نسب است. (غررالحمکم ، باب اصل)
4. بر شما باد كه براى خواستن حاجت نزد مردمان شريف النفس كه داراى ريشه و اصلى پاك هستند برويد، كه حاجت نزد آنها زودتر بر آورده گردد آنها نزد شما پاكيزه تر از ديگران هستند. (غررالحمکم ، باب اصل)
5. كسى كه ريشه اش ناپاك باشد حضور او (و مصاحبتش) بد باشد. (غررالحمکم ، باب اصل)
6. چه ماندنى دارد براى شاخه پس از رفتن ريشه. (غررالحمکم ، باب اصل)
7. كار نيك پاكيزه نيست (يا افزايش نمى يابد) با وجود انسانى كه اصل و ريشه ندارد. (غررالحمکم ، باب اصل)