رسول اکرم (ص) : هر کس از شما منکری ببیند باید با دست و اگر نتوانست با زبان و اگر نتوانست با قلبش آن را تغییر دهد ، که پائین ترین درجه ی ایمان همین است.1. خداوند خلق را بیافرید و زندگی (اجل) و اعمال و ارزاقشان را رقم زد. (نهج الفصاحه ، ح 1450)
2. اگر اجل و رفتار آن را ببینی امید و مسرت آن را دشمن خواهی داشت. (نهج الفصاحه ، ح 2331)
2. مرگ آدمى را در اندازد. (غررالحکم ، باب اجل)
3. مدت مقرّر عمر، سپرى است كه انسان را نگه مى دارد. (غررالحکم ، باب اجل)
4. مدت عمر مقرّر، دژى استوار و محكم است. (غررالحکم ، باب اجل)
5. فرا رسيدن زمان مرگ، آرزوها را قطع كند (و ميان آدمى و آرزوهايش جدايى افكند) (غررالحکم ، باب اجل)
6. با رسيدن مرگ آرزو رسوا شود. (غررالحکم ، باب اجل)
7. مرگ، درو كننده آرزو است. (غررالحکم ، باب اجل)
8. آگاه باشيد كه شما در روزهاى آرزويى بسر مى بريد كه پيامد آن مرگ است، و هر آن كس كه در روزهاى آرزو و پيش از رسيدن مرگش كارى انجام دهد، آن كار سودش دهد و مرگش زيانى به او نرساند. (غررالحکم ، باب اجل)
9. نزديكترين چيزها مرگ است. (غررالحکم ، باب اجل)
10. درستترين و راستترين چيزها مرگ است (كه هيچ ترديدى در آمدن آن نيست) (غررالحکم ، باب اجل)
11. به راستى كه دوستان خداى تعالى آنهايى هستند كه مرگ خود را نزديك و آرزوى خود را دروغ بدانند، آنكه كار و عملش بسيار و لغزشش اندك باشد. (غررالحکم ، باب اجل)
12. به راستى كه آدمى نزديك شود به رسيدن به آرزوى خود كه ناگهان مرگش فرا مى رسد و او را از رسيدن به آرزو جدا مى كند، منزّه است خدا كه در اين صورت نه به آرزويى رسيده و نه آرزومندى به جاى مانده. (غررالحکم ، باب اجل)
13. هر گاه به پايان آرزوها رسيديد، مرگهايى را به ياد آوريد كه ناگهان در رسند. (غررالحکم ، باب اجل)
14. هنگامى كه مرگها فرا رسند آرزوها رسوا شوند. (غررالحکم ، باب اجل)
15. آفت آرزو، مرگ است. (غررالحکم ، باب اجل)
16. آفت آرزوها، فرا رسيدن مرگها است. (غررالحکم ، باب اجل)
17. خداوند براى هر چيزى اندازه اى و براى هر اندازه اى نيز زمانى را مقرّر فرموده. (غررالحکم ، باب اجل)
18. راستى و درستى مرگ و قطعى بودن آن دروغ بودن آرزو را آشكار سازد. (غررالحکم ، باب اجل)
19. در هنگام فرا رسيدن مرگها زيانبار بودن آرزوها نمايان گردد. (غررالحکم ، باب اجل)
20. هنگام شبيخون مرگها، آرزوها رسوا شود. (غررالحکم ، باب اجل)
21. در هر لحظه اى أجلى است (كه ممكن است در همان لحظه اجل فرا رسد) (غررالحکم ، باب اجل)
22. ياد مرگ از دلهاتان رخت بر بسته، و آرزوهاى دروغين نزد شما جاى گرفته. (غررالحکم ، باب اجل)
23. اهل دنيا هر چيز مدّت دارى را به امروز و فردا كردن بهانه جويى كنند و به تأخير اندازند. (غررالحکم ، باب اجل)
24. هر آينده اى (مانند مرگ) نزديك است. (غررالحکم ، باب اجل)
25. چه بسيار انسانى كه براى انجام عمل امروز و فردا كند تا ناگهان مرگ بر او شبيخون زند. (غررالحکم ، باب اجل)
26. مدت مقرّر عمر براى نگهبانى آدمى بس است (كه تا سر نرسد آدمى از دنيا نرود) (غررالحکم ، باب اجل)
27. هر أجل و مدتى را (از مرگ و غير آن) نوشتهاى است (كه قلم تقدير بر آن رقم خورده) (غررالحکم ، باب اجل)
28. هر مرگى را حضورى است، و سرانجام روزى فرا رسد. (غررالحکم ، باب اجل)
29. كسى كه نگران مرگش باشد آرزويش را كوتاه گرداند. (غررالحکم ، باب اجل)
30. أجل و مرگ هر يك از انسانها راننده اى است كه او را به سوى مرگ مى راند و به جلو مى برد. (غررالحکم ، باب اجل)
31. اگر مرگها آشكار گردد آرزوها رسوا شود. (غررالحکم ، باب اجل)
32. اگر در نزديكى مرگ و فرا رسيدن آن انديشه مى كرديد قطعا شيرينى زندگى و خوشى آن در كام شما تلخ مى شد. (غررالحکم ، باب اجل)
33. اگر سر رسيد مرگ و مسيرش را ببينيد آرزو و فريبكارى آن را دشمن و مبغوض مى داريد. (غررالحکم ، باب اجل)
34. كسى كه ماندن در دنيا و أجل خود را كوتاه بداند، اميد و آرزويش كوتاه شود. (غررالحکم ، باب اجل)
35. گذشتن ساعتها از فرا رسيدن زمان مرگ خبر دهد. (غررالحکم ، باب اجل)
36. چقدر نزديك است زمان فرا رسيدن مرگ به آرزو. (غررالحکم ، باب اجل)
37. چه برنده است أجل براى اميد و آرزو (كه با رسيدن آن آرزوها قطع گردد) (غررالحکم ، باب اجل)
38. در جايگاه خود فرود نياورده مرگ را كسى كه فردا را از عمر خود بشمار آورد. (غررالحکم ، باب اجل)
39. چه اميدى به ماندن دارد كسى كه بالاخره روزى را در پيش دارد كه از آن نگذرد، و مرگش در آن روز فرا رسد، و خواهان شتابانى از اجل خود را از پى دارد كه او را دنبال كند. (غررالحکم ، باب اجل)
40. فرا رسيدن مرگ داروى خوبى است. (غررالحکم ، باب اجل)
41. نفسهاى آدمى گامهايى است كه به سوى مرگ بر مى دارد. (غررالحکم ، باب اجل)
42. سپرى، نگه دارنده تر از اجل و مدت مقرر نيست. (غررالحکم ، باب اجل)
43. چيزى از رسيدن مرگ راستتر نيست. (غررالحکم ، باب اجل)
44. خدا رحمت كند كسى را كه پيشى گيرد بر اجل، و نيكو كند عمل خود را براى
سراى جاويدان و جايگاه كرامت خويش.
(غررالحکم ، باب اجل)
45. خدا رحمت كند كسى را كه آرزو را كوتاه كند و بر اجل خويش پيشى گيرد،
و فرصت را مغتنم شمرد، و از عمل توشه برگيرد.
(غررالحکم ، باب اجل)
46. پيشى گيريد بر مرگ كه به راستى نزديك است كه اميد از مردم بريده شود، و مرگ ايشان را دريابد. (غررالحکم ، باب اجل)
47. به هر اندازه به مدّتى نزديك شوى به همان نسبت عملى نيكو انجام ده. (غررالحکم ، باب اجل)
48. كسى كه مرگش نزديك شود، چاره و حيله هايش او را يارى نكند (و به كارش نيايد) (غررالحکم ، باب اجل)
49. با گذشت ساعتها عمرها فانى گردد. (غررالحکم ، باب اجل)
50. خداوند براى هر عملى، پاداشى و براى هر چيز، حسابى و براى هر اجلى و مرگى نوشته اى قرار داده است. (غررالحکم ، باب اجل)