2. شخص آزمند، در بند خوارى است. (نهج البلاغه ، ح 217، ص 1186)
3. آزمند همواره فقير است هر چند تمام دنيا را مالك شود. (شرح غررالحكم ، ج 2، ص 39)
4. لغزشگاه خرد، بيشتر در زير برق طمع است . (نهج البلاغه ، ح 210)