امام علی (ع) :

1. آزار كردن خشم به بار آرد. (غررالحکم ، باب آزار)

2. مؤمن كسى است كه آزار مردم را تحمّل كند، ولى هيچ كس از او آزارى نبيند. (غررالحکم ، باب آزار)

3. برترين شرافتها خوددارى از آزار ديگران و بذل احسان به آنهاست. (غررالحکم ، باب آزار)

4. شيوه انسانهاى بد، آزار كردن رفيقان است. (غررالحکم ، باب آزار)

5. شيوه افراد پست و نادان بى ‏تجربه، آزار كريمان و آزادگان است. (غررالحکم ، باب آزار)

6. كسى كه از آزار ديگران خوددارى كند هيچ كس با او دشمنى نكند. (غررالحکم ، باب آزار)

7. از نشانه‏ هاى خير و خوبى، خود دارى كردن از آزار ديگران است. (غررالحکم ، باب آزار)

8. جلوگيرى كردن تو از آزار ديگران، دلهاى دشمنانت را براى تو اصلاح و شايسته كند. (و در نتيجه دشمنى ‏ها تبديل به دوستى گردد)
(غررالحکم ، باب آزار)