رسول خدا (ص) :

1. سرکشی آفت شجاعت است , تفاخر آفت شرافت است , منّت آفت سماحت است ؛ خودپسندی آفت جمال است , دروغ آفت سخن است , فراموشی آفت دانش است , سفاهت آفت بردباری است , اسراف آفت بخشش است , هوس آفت دین است. (نهج الفصاحه ، ح 1)

2. آفت دین سه چیز است : دانای بدکار , پیشوای ستم کار و مجتهد نادان. (نهج الفصاحه ، ح 4)

3. آفت دانش فراموشی است و دانشی که به نااهل سپاری تلف می شود. (نهج الفصاحه ، ح 5)

4. در مالی که آفت بدان نرسد و تنی که مصیبت نبیند خیری نیست. (نهج الفصاحه ، ح 2494)

5. هر چیزی آفتی دارد که مایه فساد آن می شود و آفت این دین زمامداران بدند. (نهج الفصاحه ، ح 2255)

امام علی (ع) :

1. با پيش آمدن آسيب ها، نعمتها تيره و ناصاف گردد. (غررالحکم ، باب آفت)

2. گردش شب و روز كمينگاه آفتها و دعوت كننده به پراكندگى (انسانها) است. (غررالحکم ، باب آفت)

3. تولّد آفت ها از ساعتها است. (و هر ساعتى ممكن است آفتى را بزايد.) (غررالحکم ، باب آفت)

4. ساعتها كمينگاه آفتها است. (غررالحکم ، باب آفت)