1. آبرويتان را به وسیله اموال تان حفظ كنيد. (نهج الفصاحه ، حدیث 2104)
2. همه چیز مسلمان خون و آبرو و مال او بر مسلمان حرام است. (نهج الفصاحه ، حدیث 2161)
3. هر كه از آبروی برادر خويش دفاع كند خدا آتش را از چهره وي باز دارد. (نهج الفصاحه ، حدیث 3014)
4. هر كه در غیاب برادرش از آبروي وي دفاع كند ، بر خدا واجب است كه او را از جهنم مصون دارد. (نهج الفصاحه ، حدیث 3007)
5. به عوض چيزي كه انسان آبروي خويش بدان محفوظ دارد براي او صدقه اي نویسند. (نهج الفصاحه ، حدیث 2560)
6. هر كه زبان خويش از آبروي مردم نگاه دارد ، روز قيامت خدا گناهان وي ببخشد. (نهج الفصاحه ، حدیث 2858)
7. هر كه از شما تواند دين و آبرو را به مال خود حفظ كند، حفظ كند. (نهج الفصاحه ، حدیث 2965)
8. وقتي پروردگار عزوجل ام مرا بالا برد به قومي گذشتم كه ناخن های مِسين داشتند و صورت و سینه خويش مي خراشیدند ، گفتم اي جبرئیل این ها كيانند؟ گفت : اين ها كساني هستند كه گوشت مردم خورند و از عرض شان سخن كنند. (نهج الفصاحه ، حدیث 2284)
9. پرده هيچ كس را مدر. (نهج الفصاحه ، حدیث 2431)
10. همه چیز مسلمان ، از مال و آبرو و خونش بر مسلمان حرامست ، براي
مرد همين شر بس كه برادر مسلمان خويش را تحقیر كند.
(نهج الفصاحه ، حدیث 2166)
11. با اموال تان از آبرويتان دفاع كنيد. (نهج الفصاحه ، حدیث 1616)
12. هر كار نيكي صدقه است و هر چه مسلمان بر خويش و كسان خويش خرج كند در قبال آن براي او صدقه اي نويسند ؛ و هر چه مسلمان به وسيله آن آبروي خويش محفوظ دارد در قبال آن برایش صدقه اي نويسند. (نهج الفصاحه ، حدیث 2173)
13. خدا رحمت كند بنده اي را كه به آبرو يا مال برادر خود تجاوزی كرده باشد
و از وي حلاليت طلبد ،پیش از آنكه از او بازخواست كنند و نياز و درهمي نباشد
، اگر كارهاي نيكي داشته باشد از آن بر گيرند و اگر نداشته باشد از گناهان
ستم ديده بر گناهان او بيفزايند.
(نهج الفصاحه ، حدیث 1657)
14. ربا هفتاد و سه قسم است و آسان تر از همه چنان است كه كسي با مادر خود زنا كند و بدتر از همه ربا ها تجاوز به آبروي مسلمان است. (نهج الفصاحه ، حدیث 1683)
15. سختگیری مرد دارا، آبروي وي را بازيچه و عقوبت وي را آسان مي كند. (نهج الفصاحه ، حدیث 2425)
16. سه كسند كه آبرویشان محترم نیست آنكه به فسق تجاهر كند و پيشواي ستمگر و بدعت گزار. (نهج الفصاحه ، حدیث 1223)
2. هر كه آبروى خود را دوست دارد، بايد از بگو مگو بپرهيزد. (نهج البلاغه، ح 354، ص 1255)
3. آبـروى تـو بـر جـبين تو بسته است و خواهش ، آن را قطره قطره مى چكاند.
پس بنگر كه آن را نزد چه كس فرو مى چكانى.
(نهج البلاغه، ح 347)
4. مـال خـود را بـه كـسـی كـه بـراى تو از آبرويش گذاشته است ، ارزانى
دار، زيرا هيچ چيز با بخشيدن آبرو برابرى نكند.
(شرح غررالحكم ، ج 2، ص 236)